Biografie
Bonnie Pointer is geboren in San Francisco, Californië. Ze begon als kind te zingen bij een kerkkoor waar haar vader en moeder beide predikant waren. Als jonge tiener zong ze in achtergrondzang bij Elvin Bishop, Taj Mahal, Dave Mason,Grace Slick, Chicago en vele anderen.
Niet lang daarna werd de groep The Pointer Sisters gevormd. Ze tekenden allen een contract bij Blue Thumb Records, wat resulteerde in de hits Yes We Can Can, Betcha Got A Chick On The Side en de Country & Western Grammy winnende nummer Fairy Tale.
Samen met haar zussen ontving zij talloze gouden- en platina platen, Grammy nominaties en Music Awards. Haar TV-Credits omvatten de Helen Reddy Show, Cher Show, Carol Burnett, Flip Wilson, Mike Douglas, Dinah Shore, Sesamstraat, Solid Gold, Rock Concert, The Tonight Show, Midnight Special, Merve Griffin, Mac Davis, Andy Williams en nog veel meer.
Samen met haar zussen, heeft ze film credits in Car Wash, Beverly Hills Cop, When We Were Kings, Working Girl, Heavenly Bodies en Studio 54. De meisjes tekenden een nieuwe deal met RCA (Planet Records). Bonnie vond nummers schrijven altijd fantastisch en terwijl ze daar waren schreef ze I'm So Excited, wat later een groot succes voor de Pointer Sisters werd.
Op de albums die volgden verschenen Jump, Fire, Slow Hand, Neutron Dance en He's So Shy. Later, na de verhuizing naar Motown Records, is Bonnie bekend geworden als solo-artiest met de release van Free From My Freedom, Heaven Must Have Sent You en I Can't Help Myself (Sugar Pie Honey Bunch), die allen hoog in vele hitlijsten kwamen te staan. Dat resulteerde in platina voor de verkoop en in Billboard & American Music Awards als solo-performer en met de Pointer Sisters. Enkele prestigieuze optredens omvatten de San Francisco Opera House, The White House, The Willie Nelson picknicks en de Grand Ole Op'ry. Ze heeft ook een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Hits & Audio
| Title | Year | Chart Position | Play |
|---|---|---|---|
| Free From My Freedom |
1978 | US #58 |
|
| Heaven Must Have Sent You |
1979 | US #11 |
|
| I Can't Help Myself |
1980 | US #40 |





